فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ٢٠١ - ٢-١ قصور و تقصیر و سهل انگاری در حفظ مواضع و مناطق استحفاظی

از ابن‌عمر نقل است كه مى‌گويد: در جنگ بدر چون سن من بيش از سيزده سال نبود، به جنگ نرفتم و در جنگ احد كه چهارده ساله بودم، به جنگ رفتم. وقتى پيامبر ٦ مرا ديد، كوچكم خواند و مرا نپذيرفت؛ امّا من و عده‌اى ديگر از مسلمين از جمله اوس بن ثابت، اوس بن عرابه و رافع بن خديج را مسئول حفاظت و پاسدارى از شهر مدينه كرد. [١]

٣- حفظ مواضع و مناطق استحفاظى پادگانى‌

حفاظت از پادگانهاو اردوگاهها، كه محل تجمع نيروهاى نظامى و ادوات و تجهيزات رزمى و دفاعى است، از اهميت فراوانى برخوردار است. در سيره و سنت پيامبر اكرم ٦ و امام على ٧ مى‌توان به موارد متعددى كه حاكى از اهميت دادن به حفاظت ياد شده است، اشاره نمود؛ از جمله:

١- ٣- رسول خدا ٦، محمد بن مسلم را همراه پنجاه نفر ديگر جهت حفاظت و پاسدارى از پادگان و اردوگاه لشكر اسلام گمارد و به آنهادستور داد تا از اطراف اردوگاه به خوبى محافظت و حراست نمايند. [٢]

٢- ٣- رسول خدا ٦، در جنگ تبوك از عباد بن بشر براى پاسدارى و حفاظت استفاده فرمود و به او مأموريت داد تا از نيروهاى لشكر اسلام حفاظت كند و در اطراف اردوگاه به گشت زنى مشغول شود. [٣]

٣- ٣- امام على ٧ به زيادبن نضر و شريح بن هانى چنين سفارش فرمود:

مراقب پاسداران و محافظان لشكرتان باشيد و بترسيد از اينكه آنها در وقت پاسدارى و حراست به خواب روند ... پس بايستى تلاش و كارتان اين باشد كه آنها را زير نظر بگيريد تا به دشمنانتان و نيز به اهدافتان برسيد ... [٤]

٤- ٣- امام على ٧ در نامه‌اى توبيخ‌آميز به كميل بن زياد نخعى، فرماندار حضرت بر «هيت» مى‌فرمايد:

[١] . همان.

[٢] . همان، ص ٢٦٠.

[٣] . همان، ص ٢٦٤.

[٤] . همان، ص ٢٦٥-٢٦٦