فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ٢٠٩ - ضرورت پرهیز از تخلف از جنگ

٣- ٢. تخلف از جنگ‌

درآمد

«تخلف از جهاد» اصطلاحى فقهى است و معناى آن بازماندن از جنگ و ترك آن بدون عذر شرعى است. بدين ترتيب، كسى كه حضور در جنگ و جهاد بر او واجب عينى است و بدون عذر شرعى و قانونى از حضور در آن امتناع مى‌ورزد، «متخلف» خوانده مى‌شود. [١]

در آيين نامه انضباطى نيروهاى مسلح، از اين نبايد به طور صريح سخنى به ميان نيامده است و شايد وجه آن اين باشد كه اساساً بروز چنين عملى در منافات آشكار با فلسفه ذاتى و وجودى نيروهاى مسلح است، ليكن با مرور در آن درمى يابيم كه برخى از مواد، به آن اشاره دارد؛ از جمله: انجام وظايف با جديت و صداقت» [٢]، «وفادارى به تعهدات سربازى خود» [٣] كه «جانفشانى در راه دفاع و حراست از اسلام، نظام و كشور [٤]» يكى از آنها است. «پرهيز از سستى و سهل انگارى در انجام وظيفه» [٥] و «دريغ ننمودن از فدا كردن جان خويش در راه انجام وظيفه محوله». [٦]

ضرورت پرهيز از تخلف از جنگ‌

تخلف از جنگ از امورى است كه در منابع دينى ما به شدت از آن نهى شده است؛

از جمله:

الف- آيات:

١- خداوند، حتى افراد با ايمانى را كه نه از روى نفاق و دشمنى، بلكه بر اثر نداشتن همت كافى و واجب عينى نبودن جهاد، از شركت در جنگ خوددارى نموده‌اند، با مجاهدان يكسان نداشته [٧]، مى‌فرمايد:

[١] . ر. ك: جواهر الكلام، ج ٢١، ص ١٠ و ج ١٣، ص ٣١٢

[٢] . مادۀ ١٤، بند ج.

[٣] . مادۀ ٤٢.

[٤] . مادۀ ١٤. بند ب.

[٥] . ماده ١١٦، بند ج.

[٦] . مادۀ ٤٣

[٧] . ر. ك: تفسير نمونه، ج ٤، ص ٧٧.