فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ٣٩ - ١-٢ ضرورت ادای واجبات و اجتناب از محرمات

كسى كه در راه فرمانبرى از خدا و دورى از نافرمانى او با نفس خويش مبارزه كند، نزد خداى سبحان، منزلت نيكوكار شهيد را دارد.

٥- و نيز مى‌فرمايد:

صابروا انفسكم على فعل الطاعات، وصونوها عن دنس السيئات، تجدوا حلاوة الايمان. [١]

در انجام طاعات، خود را به شكيبايى واداريد و نفسهايتان را از پليدى گناهان دور كنيد تا حلاوت ايمان را بچشيد.

٦- امام صادق ٧:

اعطوااللَّه من انفسكم الاجتهاد فى طاعته؛ فان اللَّه لايدرك شى‌ءٌ من الخير عنده الّابطاعة واجتناب محارمه. [٢]

در اطاعت خدا از جان خود مايه بگذاريد؛ زيرا هيچ يك از خوبيها و ثوابهايى كه نزد او است به دست نمى‌آيد مگر با فرمانبرى از او و پرهيز از حرامهايش.

٧- و نيز مى‌فرمايد:

ان النبى ٦ بعث بسريّة، فلمّا رجعوا قال: مرحباً بقوم قَضَوا الجهاد الاصغر وبقى الجهاد الاكبر. قيل: يا رسول اللَّه، وما الجهاد الاكبر؟ قال: جهاد النفس. [٣]

پيامبر ٦ سپاهى را به جنگ گسيل داشت. وقتى برگشتند، فرمودند: خوشامد مى‌گويم به گروهى كه جهاد اصغر را پشت سر گذاشتند؛ امّا جهاد اكبر همچنان مانده است. عرض شد:

اى پيامبر خدا! جهاد اكبر چيست؟ فرمود: جهاد با نفس (واداشتن نفس به انجام واجبات و ترك محرمات).

[١]. ميزان الحكمة، حديث ٢٧٣٠.

[٢]. همان، حديث ٢٧٧٧.

[٣]. ميزان الحكمة، حديث ٢٧٧١.