فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ٢٢٦ - ضرورت کمک به مجروحان خودی

از آيه شريفه، لزوم تعاون و همكارى در انجام كارهاى نيك استفاده مى‌شود. [١] و چه كار نيكى، نيكوتر از كمك كردن به مجروح مجاهدى كه خداوند او را دوست مى‌دارد. [٢]

٢- خداوند با سفارش به انجام كارهاى خير مى‌فرمايد:

(وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ) (حج: ٧٧)

و كار خير انجام دهيد، باشد كه ظفرمند شويد.

در آيه شريفه، كارهاى خير، توصيه خداوند به مؤمنان است [٣] و چه خيرى والاتر از كمك به مجروح خودى.

٣- خداوند، با اشاره به اهميت نجات جان يك انسان مى‌فرمايد:

(وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً) (مائده: ٣٢)

و هر كس انسانى را از مرگ رهايى بخشد، چنان است كه همه مردم را زنده كرده است.

از آيه شريفه، اهميت و ارزش والاى حفظ حيات انسانها و جلوگيرى از نابودى حق يك انسان استفاده مى‌شود؛ زيرا مراد از احياء زنده كردن مردگان نيست بلكه به معناى حفظ حيات انسانها و جلوگيرى از هلاكت آنان است. [٤]

بى شك، كمك كردن به مجروح خودى كه در صورت كمك نكردن در معرض نابودى هستند گامى در راستاى احياى او و عمل به فرمان آيه شريفه است، چنان كه در حديثى از امام صادق ٧ در تفسير معناى من احياها مى‌فرمايد:

نجاها من غرق او حرق او سبع او عدو .... [٥]

او را از غرق شدن، آتش سوزى، حمله درنده يا هجوم دشمنى نجات دهد.

[١] . تفسير راهنما، ج ٤، ص ٢٢٧

[٢] . ان اللّه يحب الذين يقاتلون فى سبيله (صف، ٤)

[٣] . تفسير راهنما، ج ١١، ص ٦٦٢.

[٤] . تفسير راهنما، ج ٤، ص ٣٥٢.

[٥] . همان