فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ١٨٨ - ضرورت مقاومت
١٢- پيامبر اكرم ٦ درباره اسير شدن در حال سلامت مىفرمايد:
من استأسر من غير جراحة مثقلة فليس منا. [١]
هر كس بدون زخم كارى، اسير شود، از ما نيست.
١٣- امام على ٧ نيز در اين باره مىفرمايد:
هر كس بدون زخم كارى اسير شود، فديه او از بيت المال پرداخت نمىگردد و اگر خانوادهاش خواستند از مال خودش پرداخت مىشود. [٢]
ج- نظر فقها:
١- فقها به استناد آيات و روايات، ثبات و پايدارى را هنگام رويارويى صفوف مسلمانان با دشمنان، واجب و گريختن را حرام مىدانند. [٣]
٢- فقها به استناد روايات، فرار از جبهه را يكى از گناهان كبيره مىدانند. [٤]
٣- فرار از جبهه مگر در موارد استثنائى جايز نيست. [٥]
٤- نماز در سفرى كه براى فرار از جبهه گزارده مىشود، تمام است و اين به دليل معصيت بودن ذات چنين سفرى است. [٦]
٥- حضرت امام راحل (ره) در پاسخ به استفتائى درباره وجه حرام و وجه جواز فرار از جبهه مىفرمايد: «فرار از جبهه در هيچ حالى جائز نيست». [٧]
٦- اسير شدن جز در موارد اضطرارى به استناد احاديث مورد اشاره در قسمت احاديث مورد نكوهش است. از اين رو، اگر شخصى بدون قرار گرفتن در حالت اضطرار تن به
[١] . وسائل الشعية، ج ١١، ص ٦٤-٦٥
[٢] . همان.
[٣] . منتهى المطلب (ط. ق)، علامه حلى ج ٢، ص ٩٠٧؛ تذكرة الفقهاء (ط. ج) علامه حلى، ج ٩، ص ٥٨
[٤] . المقنعة، شيخ مفيد، ص ٢٩٠-٢٩١؛ ايضاح الفوائد، ابن العلامه، ج ٤، ص ٤٢٢؛ جواهر الكلام، ج ٣١، ص ٣١٢ و ج ١٢، ص ٥٦؛ جامع المدارك، خوانسارى، ج ١، ص ٤٩٥
[٥] . منهاج الصالمين، خوئى، ج ١، ص ٣٧٠، مسأله ١٥.
[٦] . هداية العباد، صاف، ج ١، ص ١٩٣
[٧] . استفائات، ج ٣، ص ٤٢؛ ج ١، ص ٥١٦