فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ٩١ - ١-١٠ حفظ وحدت و پرهیز از تفرقه

ب- روايات:

١- پيامبر ٦: ايها الناس عليكم بالجماعة واياكم والفرقة. [١]

اى مردم! به جماعت و يكپارچگى روى آريد و از پراكندگى بپرهيزيد.

٢- يداللَّه مع الجماعة. [٢]

دست خدا با جماعت است.

٣- الجماعة رحمة والفرقة عذاب. [٣]

جماعت و يكپارچگى رحمت است و پراكندگى، عذاب.

٤- من خرج من الجماعة قيد شبر فقد خلع ربقة الاسلام من عُنقُه. [٤]

هر كس يك وجب از جماعت جدا شود، حلقه اسلام را از گردن خود برداشته است.

٥- لاتختلفوا، فانّ مَن كان قَبلَكم اختلفوا فهلكوا. [٥]

با هم اختلاف نكنيد كه پيشينيان شما دچار اختلاف شدند و نابود گشتند.

٦- اثنان خير من واحد وثلاثة خير من اثنين واربعة خير من ثلاثة، فعليكم بالجماعة. [٦]

دو تن از يكى بهتر و سه تن از دو تن برتر و چهار تن از سه تن نيكوتر است. هميشه با جماعت باشيد.

٧- مَن سرّه ان يسكَن بُحبُوحةَ الجنّة فليلزم الجماعة. [٧]

هر كه دوست دارد در دل بهشت سكونت گيرد، با جماعت همراه شود.

٨- امام على (ع): والزموا السواد الاعظم، فان يداللَّه مع الجماعة، واياكم والفرقة، فان الشاذّ من الناس للشيطان، كما انّ الشاذّ من الغنم للذئب. [٨]

[١] . ميزان الحكمة، ج ٢، حديث ٢٤٣٤

[٢] . همان، حديث ٢٤٣٧

[٣] . همان، حديث ٢٤٣٨

[٤] . همان، حديث ٢٤٣٦

[٥] . همان، ج ٣، حديث ٤٨٣٤

[٦] . نهج الفصاحة، حديث ٥٦

[٧] . همان، حديث ٢٨٢٦

[٨] . ميزان الحكمة، ج ٣، حديث ٤٨٢٦