فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ١٨٤ - ضرورت مقاومت

آنان كه در ميدان احد فرار كردند شيطان آنان را به سبب پاره‌اى از اعمالشان به لغزش انداخت. [١]

از اين آيه، برمى‌آيد كه گناهان و لغزشهايى همچون فرار از جنگ، نتيجه زمينه‌هاى نامناسب روحى است كه بر اثر گناهان پيشين در انسان فراهم شده است.

٢- خداوند با توصيه مسلمانان به پايدارى و مقاومت در جنگ، مى‌فرمايد:

اى كسانيكه ايمان آورده‌ايد! هنگامى كه با كافران در ميدان جهاد رو به رو شديد، به آنها پشت مكنيد و فرار اختيار ننمايد. [٢]

و هر كس در آن هنگام به آنها پشت كند ... گرفتار غضب پروردگار خواهد شد و مأواى او جهنم و چه بد جايگاهى است.

٣- خداوند با اشاره به يكى از نشانه‌هاى بارز ايمان مى‌فرمايد:

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هنگامى كه گروهى از دشمنان را در برابر خود در ميدان نبرد ببينيد، ثابت قدم باشيد. [٣]

يعنى از نشانه‌هاى بارز ايمان، ثابت قدم در همه زمينه‌ها به ويژه در پيكار با دشمنان حق است. [٤]

٤- خداوند در سوره انفال آيات ٦٥ و ٦٦، افسانه لزوم موازنه قوا را زير سؤال برده به مسلمانان يادآور مى‌شود كه هرگز نبايد در انتظار موازنه ظاهرى قوا با دشمن بنشينند، بلكه گاه با دو برابر جمعيت خود و گاهى حتى با ده برابر بايد به مقابله برخيزند و به عذر كمبود نفرات از برابر دشمن فرار نكنند. [٥]

٥- خداوند به كسانى كه از صحنه جنگ فرار مى‌كنند، پاسخ مى‌گويد و به پيامبر مى‌فرمايد:

[١] . آل عمران، ١٥٥.

[٢] . انفال، ٥، ١-١٦.

[٣] . انفال، ٤٥.

[٤] . تفسير نمونه، ج ٧، ص ١٩٤

[٥] . تفسير نمونه، ج ٧، ص ٢٣٩.