فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ٢١٢ - ضرورت پرهیز از تخلف از جنگ

ب- روايات:

١- پيامبر اكرم ٦ درباره پيامدهاى ننگين ترك جهاد و حضور نيافتن در جنگ مى‌فرمايد:

هر كس جهاد را وگذارد، خداوند جامه خوارى برجان او پوشاند و زندگى اش را دستخوش فقر سازد و دينش را از بين ببرد. [١]

٢- امام على ٧ نيز در اين باره مى‌فرمايد:

كسى كه به جهاد بى ميلى كند و آن را فرو گذارد، خداوند جامه خوارى و رداى بلا و گرفتارى بر او بپوشاند و بر خوارى و فرو مايگى در افتد و بر دلش پرده‌هاى گمراهى زده شود و به سبب فرو گذاشتن جهاد، حق از او رويگردان شود و به باطل درافتد. [٢]

٣- امام على ٧ در جاى ديگر در اين باره مى‌فرمايد:

من ترك الجهاد و ادهن فى امر اللَّه كان على شفاهلكته الّا ان تدارك اللَّه برحمته. [٣]

هر كس جهاد را ترك و در اين امر خدا مداهنه نمايد، خود را بر لبه سقوط و هلاكت قرار داده است مگر خداوند با رحمتش جبران حال او نمايد.

٤- امام على ٧ در تشبيه متخلّف از جنگ مى‌فرمايد:

من ترك الجهاد فى اللَّه كان كالمغبون المهين. [٤]

متخلف از جنگ مانند ورشكسته ذليل است.

٥- روايات فراوانى كه از ائمه طاهرين ٧ درباره تشويق و امر به حضور در جهاد و جنگ وارد شده است از باب الامر بالشى‌ء ينهى عن الضد، بر نكوهيده و حرمت تخلف از جنگ و جهاد دلالتى آشكار دارند.

[١] . ميزان الحكمة، ج ٢، حديث ٢٧٠٩.

[٢] . همان، حديث ٢٧١٠.

[٣] . نهج السعاده، محمودى، ج ٢، ص ٣٥٩.

[٤] . الغارات، ج ١، ص ٣٧.