«وَ انَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَ الْانْثى‌» «١» اوست كه دو جفت نر و ماده را آفريد.
لفظ زوج در زبان عربى به چيزى گفته مى‌شود كه معادل و لنگه دارد. بطور مثال به هر يك از زن و مرد زوج مى‌گويند. قرآن كريم در مقام خطاب به آدم چنين مى‌فرمايد:
«يا ادَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ»» اى آدم تو با زوج (همسر) خود در بهشت سكونت گزين.
گاهى لفظ زوج در لغت عرب به هر يك از دو لنگه نيز گفته مى‌شود.
با توجه به آياتى كه ذكر شد و نيز آيات بسيار ديگر، موضوع زوجيّت در گياهان، انسان و بلكه تمامى موجودات جهان، مورد توجّه و تصريح قرآن كريم قرار گرفته است.
تاريخ پيدايش نظريه زوجيت در گياهان‌ از دير زمان، بشر به وجود جنس نر و ماده در ميان درختان پى برده بود، حتى در نقاطى كه محصول خرما وجود داشت اين مسأله روشن بود كه اگر گرده پايه نر را روى قسمت ماده نريزند نخل ثمر نمى‌دهد. با اين حال نمى‌دانستند كه اين قانون، يك قانون عمومى است و همه گياهان نر و ماده دارند و تلقيح و گرده افشانى آنها به وسيله باد يا حشرات و گاهى بطور مصنوعى انجام مى‌گيرد. «٣» نخستين كسى كه اين حقيقت علمى را بعد از قرآن بطور روشن تشريح كرد، دانشمند معروف سوئدى «شارل لينه» (١٧٠٧- ١٧٨٧) بود.
«لينه همواره نباتات را دوست مى‌داشت در اين رابطه يكى از نوشته‌هاى گياه‌شناس‌