خلاصه‌ قرآن كتابى نهايت‌ناپذير است؛ گويى نسخه دوم جهان طبيعت است كه هرچه دانش بشرى پيشرفت كند، حقايق تازه‌اى از آن كشف مى‌شود. قرآن در احاديث به دريا و ستاره و چراغ فروزان تشبيه شده كه براى هميشه روشن و تازه است امّا بايد دانست كه قرآن براى تعليم دانش طبيعى نيامده بلكه كتاب انسان سازى و تربيت است منتهى در ضمن، مطالبى را گوشزد كرده و از حقايق علمى پرده برداشته است. به عنوان مثال، از قانون جاذبه به عنوان ستونى كه سيارات روى آن استوارند، تعبير كرده است.
پرسش‌ ١- در مورد صفت نهايت‌ناپذيرى قرآن توضيح دهيد.
٢- بيان پيامبر اكرم (ص) در مورد قرآن چيست؟
٣- چه آيه‌اى اشاره به قانون جاذبه دارد؟
٤- منظور قرآن از «ستونهاى نامرئى» كه ستارگان را از سقوط نگه مى‌دارد چيست؟