نبوت خاصه

نبوت خاصه - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٨

«معاد» به معناى جاى بازگشت است. «١» از آن رو به وطن معاد گفته مى‌شود كه انسان به هر كجا رود به سوى آن باز مى‌گردد.
پيش بينى بازگشت پيامبر به وطن، در لحظه‌اى كه هيچ قرينه‌اى بر آن نبود، جز ناشى از وحى الهى كه از گذشته و آينده آگاه است چيز ديگرى نمى‌تواند باشد.
قرآن كريم در آيه‌اى ديگر خبر بازگشت پيروزمندانه پيامبر (ص) به مكّه، در جريان فتح مكّه و تحقق وعده الهى را اينگونه بيان مى‌فرمايد:
«لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرامَ انْ شاءَاللَّهُ آمِنينَ مُحَلِّقينَ رُؤُوسَكُمْ وَ مُقَصِّرينَ لاتَخافُونَ فَعَلِمَ ما لَمْ تَعْلَمُوا فَجَعَلَ مِنْ دُونِ ذالِكَ فَتْحاً قَريباً.» «٢» خداوند آنچه رابه پيامبرش در عالم خواب نشان داد راست گفت؛ بطور قطع همه شما بخواست خدا وارد مسجد الحرام مى‌شويد درنهايت امنيّت و در حالى كه سرهاى خود را تراشيده يا كوتاه كرده‌ايد و از هيچ كس ترس و وحشتى نداريد، ولى خداوند چيزهايى را مى‌دانست كه شما نمى‌دانستيد و قبل از آن، فتح نزديكى قرار داده است.
٣- پيروزى در جنگ بدر در سال دوم هجرت، پيامبر اكرم (ص) به همراه جمعى از مسلمانان به قصد تعقيب كاروان تجارى قريش، از مدينه خارج شدند. اما سرانجام به فرمان خداوند و نظر مشورتى پيامبر (ص) با اصحاب، تصميم به جنگ گرفتند درحالى كه تعداد نيرو و تجهيزات مسلمين نسبت به لشكر مجهّز قريش نابرابر بود و برخى ابتدا ترس از شكست داشتند. اما خداوند به آنان وعده نصرت و پيروزى داد و با نزول امدادهاى غيبى الهى و قدرت معنوى و فداكارى مسلمانان، سپاه اسلام در نخستين رويارويى مستقيم با لشكر كفر، پيروز گرديد و وعده خدا تحقق يافت. «٣»