نبوت خاصه - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٣

«درباره آموزش و تحصيل، آنطورى كه در جهان معلوم است، همه معتقدند كه محمد (ص) تحصيل نكرده است » «١» ويل دورانت در كتاب «تاريخ تمدن» مى‌گويد: «... ظاهراً هيچ كس در اين فكر نبود كه وى «رسول اكرم (ص)» را نوشتن و خواندن آموزد، در آن موقع هنر نوشتن و خواندن به نظر عربها اهميّتى نداشت، به همين جهت در قبيله قريش بيش از هفده تن خواندن و نوشتن نمى‌دانستند، معلوم نيست كه محمّد (صلى الله عليه و آله) شخصاً چيزى نوشته باشد، پس‌از پيمبرى، كاتب مخصوص داشت، معذالك معروفترين و بليغترين كتاب زبان عربى به زبان وى جارى شد و دقايق امور را بهتر از مردمِ تعليم ديده مى‌شناخت.» «٢» قرآن در چند مورد به امّى بودن پيامبر (ص) تصريح دارد:
«وَ ما كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِه‌ مِنْ كِتابٍ وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمينِكَ اذاً لَّارْتابَ الْمُبْطِلُونَ» «٣» تو پيش از نزول قرآن هيچ نوشته‌اى را نمى‌خواندى و با دست خود نمى‌نوشتى و اگر قبل از اين مى‌خواندى و مى‌نوشتى، ياوه گويان شك و ترديد به وجود مى‌آوردند.
(و قريش كه مخالف آن حضرت بودند اين ادعاى قرآن را تكذيب نكردند).
«الَّذينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ الْامِّىَّ الَّذى‌ يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِى التَّوْريةِ وَالْأِنْجيلِ ...» «٤» آنان كه از رسول و پيامبر درس ناخوانده و مكتب نديده‌اى پيروى مى‌كنند كه اوصافش را در تورات و انجيل كه نزدشان است، مى‌يابند.
نگار من كه به مكتب نرفت و خط ننوشت به غمزه مسأله آموز صد مدرّس شد نكته قابل توجه آن است كه مخالفان پيامبر (ص) ادّعاى قرآن در مورد درس نخوانده بودن پيامبر (ص) را تكذيب نكردند و اين شاهدى بر درستى اين ادّعاست.