پديد مى‌آيند و پس از چندى فرسوده و فانى مى‌گردند، امّا قانون جاذبه همچنان پابرجاست. گياهان و جانوران زاده مى‌شوند و مى‌ميرند، ولى قوانين زيست‌شناسى همچنان زنده است. در زندگى اجتماعى انسان نيز تغيير و تحوّلاتى در ابزارها و يا روشها پيدا مى‌شود نه در اهداف اساسى و نه در نيازهاى اصلى از قبيل نياز به غذا، به زندگى خانوادگى، كرنش در درگاه خدا و غيره و از آنجا كه روابط اجتماعى، حقوقى تغيير نمى‌كند، قوانين پاسخگوئى به نيازها نيز بايد پايدار باشد.
در طبيعت، پديده متغير است نه قانون. اسلام داراى قانون است نه يك پديده طبيعى قوانين اسلام وقتى محكوم به زوال است كه با قوانين طبيعت ناهماهنگ باشد. اما اگر چنان كه خود مدعى است با فطرت و سرشت انسان و اجتماع هماهنگ بوده و با طبيعت و قوانين آن هماهنگى داشته باشد، چرا بميرد؟! پس جسم پيامبر مى‌ميرد ولى قانون آسمانى او زنده است.
مصطفى را وعده داد الطاف حق گر بميرى تو، نميرد اين نسق‌