نبوت خاصه - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧١

معقولى است كه با تمام تلاش به سوى آن مى‌رود و آياتى از قرآن كريم به اين مسأله دلالت دارد، از جمله آيه زير:
«انَّا لِلَّهِ وَ انَّا الَيْهِ راجِعُونَ» «١» همگى ما براى خدا هستيم (مملوك او مى‌باشيم) و به سوى او برمى‌گرديم.
٢- دعوت به خدا نه به خويشتن: يكى از مشخصات انبياى الهى، دعوت مردم به سوى خداوند متعال و تقرب به او و خشوع در برابر اوست؛ چنانچه مقتضاى فطرت انسانى نيز چنين است، به همين خاطر، آنها مردم را به خويشتن يا هر امر ديگرى كه بر خلاف بندگى خداى متعال باشد دعوت نمى‌كنند. ازاين رو، قرآن كريم از قول آن حضرت مى‌فرمايد:
«قُلْ هذِهِ سَبيلى‌ أَدْعُو الَى اللَّهِ عَلى‌ بَصيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنى‌» «٢» (اى پيامبر) بگو اين راه من است كه با بينايى و روشنايى، خود و هر كس را كه از من پيروى كند، به سوى خدا دعوت مى‌كنم.
٣- برابرى انسانها: از نظر اسلام انسانها صرف نظر از ايمان و اعمال خود، در برابر خدا مساوى‌اند. خدا با هيچ فرد يا قومى رابطه خويشاوندى ندارد و همه انسانها آفريده‌ها و بندگان او هستند، هيچ قومى بر قوم ديگر امتياز و برترى ندارد و تفاوت افراد و اقوام و ملّتها براى شناسايى آنها است. قرآن مى‌فرمايد:
«يا ايُّهَا النَّاسُ انّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ انْثى‌ وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا» «٣» اى مردم ما شما را از يك مرد و زن آفريديم و شما را تيره‌ها و قبيله‌ها قرار داديم تا يكديگر را بشناسيد. (اينها ملاك امتياز نيست)
٤- امتياز به علم، جهاد و تقوا: قرآن كريم، امتياز انسانها را در سايه اين سه امر و ساير كمالات نفسانى دانسته، مى‌فرمايد: