خلاصه‌ ١- سيماى ظاهرى قرآن، نه مانند شعر است (زيرا فاقد وزن و قافيه و تخيلات شعرى است) و نه مانند نثر معمولى كه از هر قيدى خالى باشد.
٢- قرآن با الفاظ زيبايى بدون آنكه لفظ را فداى معنا كند يا معنى را فداى لفظ كند، سبكى بطور كامل ممتاز و متمايز دارد.
٣- فصيحان و بليغانى همچون وليد بن مغيره به فصاحت و بلاغت و جاذبه بى‌حدّ قرآن اعتراف كرده‌اند. و افرادى هم كه به فكر مقابله با آن افتاده‌اند، در نهايت به ناتوانى خود اعتراف نموده‌اند.
پرسش‌ ١- فصاحت و بلاغت قرآن چگونه است؟
٢- نظر وليد را در مورد قرآن بيان كنيد.
٣- افرادى كه به فكر مقابله با قرآن بودند، در نهايت به چه نتيجه‌اى رسيدند؟
٤- امام صادق (ع) به افرادى كه در فكر مقابله با قرآن بودند چه فرمود؟