درس دوّم: دليل دوّم بر اعجاز قرآن: ٢- امّى بودن پيامبر اسلام (ص)
كلمه امّى به معناى «درس ناخوانده و ناآشنا به خط و نوشته» مى‌باشد و گفته شده:
اين كلمه منسوب به «ام» مى‌باشد كه به معنى مادر است، امّى يعنى كسى كه به طور مادرزادى بدون اطلاع از خطوط و نوشته‌ها و معلومات بشرى باقى مانده است و يا منسوب به «امّت» است يعنى كسى كه طبق عادت اكثريت مردم است؛ زيرا، بيشتر مردم حجاز خط و نوشتن نمى‌دانستند. «١» دلايل امّى بودن پيامبر اسلام (ص)
الف- صنعت خط، تازه وارد محيط حجاز شده بود و اوضاع چنان بود كه اگر كسى خواندن يا نوشتن مى‌دانست، در ميان خاص و عام، معروف مى‌شد و افرادى كه مقارن ظهور اسلام اين صنعت را مى‌دانستند چه در مكه و چه در مدينه معروف و معدود بودند و نامشان در تاريخ ثبت شده است و اگر رسول خدا در زمره آنان بود، بطور قطع به اين صنعت شناخته مى‌شد و چون اسمى از آن حضرت در زمره آنان نيست، معلوم مى‌شود كه او با خواندن و نوشتن سر و كار نداشته است. «٢» ب- رسول اكرم (ص) در سفرى كه همراه ابوطالب به شام رفت، ضمن استراحت در يكى از منازل بين راه، برخورد كوتاهى با يك راهب با نام «بُحَيرا» داشته است. اين برخورد، توجه خاورشناسان را جلب كرده است كه آيا پيامبر اسلام در همين برخورد