درس اوّل: راههاى اثبات نبوّت پيامبر اسلام (١)
در بحث نبوّت عامّه بيان شد كه انبياى الهى را مى‌توان از سه راه شناخت:
١- اعجاز؛ يعنى كارهاى شگفت‌انگيزى كه پيامبر به عنوان صدق گفتار و ادّعاى خود انجام داده تا ارتباط با خداوند متعال را اثبات كند.
٢- گردآورى قراين از راه مطالعه در صفات، حالات، رفتار و گفتار پيامبر و بررسى محتواى آيين او.
٣- تصريح پيامبر پيشين، يعنى پيامبر قبلى كه نبوّت او با دلايل قطعى ثابت شده است، بر نبوّت پيامبر بعدى تصريح كرده باشد.
اينك براى شناخت پيامبر اسلام و اثبات نبوّت آن حضرت (كه از آن به نبوّت خاصّه تعبير مى‌شود) از اين سه راه به تحقيق و بررسى مى‌پردازيم:
١- از راه معجزه: پيامبر اسلام دو گونه معجزه داشته و دارد؛ يكى معجزات موقت، دوم معجزه جاويدان كه قرآن كريم مى‌باشد.
معجزات موقتى پيامبر اسلام (ص)
در روايات و اخبار رسيده از ائمه عليهم السّلام و غير آنان، معجزات گوناگونى از پيامبر گرامى اسلام نقل شده است گر چه همه اين روايات را نمى‌توان بطور قطع صحيح دانست، لكن به سبب كثرت نقل آنها، علم و يقين حاصل مى‌شود كه آن حضرت غير از قرآن كريم، معجزات ديگرى نيز داشته است. مانند: شق‌القمر، نزول مائده از آسمان براى آن حضرت، اطاعت جمادات و نباتات از ايشان و سخن گفتن آنها با آن حضرت،