بررسى مذاهب و فرق - علی نوری، علیرضا - الصفحة ٦٦
عذاب گفتهاند:
بررسى مذاهب و فرق ٧٠ عوامل سقوط معتزله ..... ص : ٧٠
شفاعت كردن از فاسقانى كه بىتوبه مردهاند به مانند اين است كه فردى بخواهد شفاعت كند از كسى كه فرزند شخصى را كشته و در كمين است كه فرزند ديگرش را بكشد! چنانكه اين شفاعت زشت است. شفاعت از فاسقان ياد شده نيز زشت است. «١»
و در اين زمينه به بعضى از آيات نيز استدلال كردهاند كه بهيك نمونه اشاره مىشود:
«ما لِلظَّالِمينَ مِنْ حَميمٍ وَ لا شَفيعٍ يُطاعُ» «٢»
براى ستمكاران، خويشاوند (ى كه از آنان حمايت كنند) و شفيعى كه (در شفاعتش) پيروى شود، نخواهد بود.
و شكى نيست كه هر گنهكارى ستمكار است. «٣»
اما آنان غفلت كردهاند كه شفاعت داراى شرايطى است و شامل همه مسلمانان نمىشود و از مهمترين شرايطش اين است كه خداوند از دين شفاعت شده خشنود باشد. «٤»
بهعبارت ديگر، شفاعت مخصوص افرادى است كه با ايمان خداپسندانه وارد صحنه قيامت شوند و از گناهانى كه سلب شايستگى شفاعت مىكند بر حذر باشند. و آيات مورد نظر معتزله مخصوص كافران است. با توجه به اين مطلب كه براى آگاهى از ديدگاه قرآن پيرامون موضوعى همانند شفاعت، بايد به همه آيات مربوط به آن توجه نمود و اين خطاستكه تنها آن دسته از آيات را برگزينيم كه عقيده و ديدگاه ما را توجيهكند و در قرآن آياتى براين دلالت دارند كه شفاعت شامل گنهكاران مىشود گرچه بىتوبه از دنيا رفتهباشند.
«كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهينَةٌ الَّا اصْحابَ الَيمينِ فى جَنَّاتٍ يَتَسائَلُونَ عَنِ الُمجْرِمينَ ما سَلَكَكُمْ فى سَقَرَ قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلّينَ وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُالْمِسْكينَ وَ كُنَّانَخُوضُ مَعَالْخائضينَ وَ كُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدّينِ حَتّى