اهل سنت را با خود همراه كند. پس اگر اين گفته صحيح باشد كه زيد امامت مفضول را مشروع مى‌دانسته يا احياناً اظهار نظرهاى مثبتى درباره «١» خلفاى راشدين داشته، جز رفتار تقيه‌اى نبوده و او هدفى داشته كه جز از راه وحدت همه قشرهاى جامعه اسلامى نمى‌توانسته به آن دست يابد و شاهدش اين‌كه در مواردى كه جاى تقيه نبوده زيد عقايد واقعى خود را در مورد امامت بلافصل على عليه السلام اظهار داشته است. «٢» بله زيديه هم‌اكنون داراى چنين عقيده‌اى هستند و امامت مفضول را با وجود فاضل مشروع مى‌دانند «٣»، اما نسبت دادن عقايد زيديّه به زيد، ناروا و بى‌دليل است. بنابراين آن‌گونه كه زيديه مى‌پندارند زيد عقايد آنان را نداشت. «٤» عقايد زيديه‌ در اين بخش، اصول عقايد زيديه را مورد بررسى قرار مى‌دهيم: ١- «توحيد» يعنى ايمان به يگانگى خداوند در ذات، صفات و انحصار عبادت و اطاعت در وى. ٢- «عدل» و آن عبارت است از ايمان به اين‌كه خداوند در احكامش عادل و در افعالش حكيم است؛ بر كسى ستم نمى‌كند و هرگز كار زشتى انجام نمى‌دهد. «٥» ٣- «وعد وعيد» كه همان بشارت و انذار و خبر دادن خداوند از ثواب و عقاب است.