بررسى مذاهب و فرق - علی نوری، علیرضا - الصفحة ٩٠
نمىگيرد و جز تضييع عمر چيزى به دنبال ندارد، از اين رو وارد آن نشده و پيروان خود را نيز از ورود به آن بازداشتند.
سالم مىگويد: از امام صادق عليه السلام سؤال كردم اى فرزند رسول خدا درباره قرآن چه مىفرماييد؟ فرمود:
قرآن كلام خدا، گفتار خدا، كتاب خدا، وحى الهى و تنزيل اوست، آن كتابى است گرانمايه كه باطلى از پيش رويا پشت سر به آن راه ندارد و نازل شده از سوى حكيم پسنديده است. «١»
سليمان بن جعفر مىگويد: به امام كاظم عليه السلام عرض كردم: اى فرزند رسول خدا، درباره قرآن چه مىفرمايى؟ مردم در اين مورد اختلاف پيدا كردهاند؛ عدهاى گفتهاند قرآن مخلوق است و عدهاى آن را انكار نمودهاند. آن حضرت فرمود:
امّا من گفته آنان را درباره قرآن نمىگويم بلكه مىگويم قرآن كلام خداست. «٢»
ريانبن صلت مىگويد: به امامرضا عليه السلام عرض كردم: درباره قرآن چه مىفرماييد؟ فرمود:
قرآن كلام خداست، از آن تجاوز نكنيد و هدايت را در غير آن نجوييد كه گمراه مىشويد. «٣»
محور كلام امامان عليهم السلام در آن شرايط و تكيهگاهشان اين است كه قرآن كلام خداست و بايد دنبال هدايتيابى از آن بود و بحث ديگرى غير از آن را بىفايده شمرده و به صلاح اسلام ندانستهاند. البته بعد از سپرى شدن آن شرايط، نظر خودشان را در اينكه ماسواى خداوند، همه آفريده او هستند، بيان فرمودهاند. «٤»
تكليف فراتر از توان
از نظر اشعرى امكان دارد كه خداوند انسان را به چيزى كه توان انجامش را ندارد