اشاعره براى اثبات رؤيت خدا در قيامت به رواياتى «١» نيز استناد جسته‌اند. در پاسخ بايد گفت: «اولًا هر روايتى كه مدلولش با مفاد آيات متباين باشد بى‌اعتبار بوده و قابل استدلال نيست، زيرا طبق نقل اهل بيت عليهم السلام پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرموده كه بايد روايت را به قرآن عرضه كرد، پس اگر با آن مخالف بود، آن را دور انداخت و روايات مورد نظر اشاعره با آياتى مثل آيه فوق مخالف است. امام صادق عليه السلام نقل مى‌كند كه پيامبر صلى الله عليه و آله در مِنا براى مردم صحبت كرد و فرمود: اى مردم! اگر سخنى از من براى شما نقل شد كه با كتاب خدا موافق بود آن را من گفته‌ام و اگر با آن مخالف بود آن را من نگفته‌ام. «٢» ثانياً اين‌گونه روايات خبر و احدند كه مفيد علم نيستند و براى اثبات مسائل اعتقادى كافى نمى‌باشند. «٣» ديدگاه اشاعره درباره حاكمان ستمگر يكى از عقايد مشترك عموم اهل حديث و اشاعره لزوم پيروى از حاكمان جور و حرمت خروج به شمشير عليه آنان است. آنان در اين زمينه به احاديثى كه در كتب روايى خود نقل كرده‌اند استدلال مى‌كنند كه به بعضى اشاره مى‌شود: ابن عباس از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند كه فرمود: اگر كسى از پيشوايش عمل ناپسندى ديد بايد صبر پيشه كند، زيرا هر كس يك وجب از جماعت (عموم مسلمان‌ها كه تابع آن پيشوا هستند) دورى گزيند و بميرد به مرگ جاهليت مرده است. «٤» نووى شارح صحيح مسلم مى‌گويد: