بگو من بر امر رسالت مزدى جز مودّت و دوستى خويشاوندانم نمى‌خواهم. «١» طبق رسم تمام ملّت‌ها بناسازى بر قبر بزرگان نوعى احترام و تجليل از آنهاست و آنان شخصيت‌هاى بزرگ سياسى و علمى خود را در مكان‌هاى خاصى دفن كرده، براى قبورشان امتياز قائل مى‌شوند. بنابراين مى‌توان گفت يكى از طرق ابراز مودت به خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله اين است كه قبر آنان با ديگران متفاوت باشد و مسلمانان با ساختن بنا بر قبورشان از آنان تجليل كنند و از زحمات پيامبر صلى الله عليه و آله قدردانى نمايند. آيا تخريب مشاهد و آثار اهل بيت عليهم السلام در قبرستان بقيع ابراز مودت به آنان است؟! نيز از آيات قرآن استفاده مى‌شود كه احترام به قبور افراد با ايمان با بناسازى بر آنها يك امر رايج در ميان ملل قبل از اسلام بوده است و قرآن نقل مى‌كند آن‌گاه كه مردم از ماجراى اصحاب كهف آگاه شدند درباره مدفنشان دو نظر داشتند: «فَقالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْياناً» «٢» (عده‌اى) گفتند: بر روى قبرشان بنايى بسازيد. «قالَ الَّذينَ غَلَبُوا عَلى‌ امْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِداً» «٣» گروهى كه بر امر آنان چيره يافته (از ماجراى آنان آگاه شده بودند) گفتند: مدفن آنان را مسجد انتخاب مى‌كنيم. «٤» قرآن هر دو نظريه را بدون هيچ انتقادى از آنها نقل مى‌كند و اگر اشكالى داشت دست كم بايد با لحن اعتراض‌آميزى نقل مى‌كرد. درحالى‌كه مى‌توان گفت ظاهر از آيه، تحسين عمل آنان است. با توجه به اين آيات، حداقل نمى‌توان به حرمت يا كراهت بناسازى بر قبور فتوى داد، بلكه با توجه به نظريه گروه دوم جواز ساختن مسجد بر روى قبور استفاده مى‌شود.