بررسى مذاهب و فرق - علی نوری، علیرضا - الصفحة ٢٣

به نام غدير خم در حضور حجاج به‌طور رسمى على عليه السلام را به‌عنوان رهبر و سرپرست بعد از خود معرفى كرد، امّا متأسفانه بيشتر مسلمانان از همان روز وفات آن حضرت، به اين سفارش اكيد ايشان توجه نكردند و در اولين لحظه بعد از رحلتش به دو گروه تقسيم شدند: گروهى پايبند به سفارش پيامبر در مورد رهبرى و مرجعيت اهل بيت عليهم السلام و گروهى كه براى انتخاب خليفه در سقيفه اجتماع كردند. در نتيجه، زمينه مساعد براى پيدايش فرقه‌هاى بيشتر در آينده به‌خوبى فراهم آمد و قرآن كه نوع مطالبش كلى است مورد استناد پيروان مذاهب مختلف قرار گرفت و هر گروهى به آياتى كه ظواهرش مرام او را تأييد مى‌كرد استدلال مى‌نمود درحالى كه اگر به عترت پيامبر بازمى‌گشتند آنان را از معانى واقعى آيات آگاه مى‌كردند و بدين ترتيب زمينه تشتت و پراكندگى با رهبرى و هدايت عترت از بين مى‌رفت. ٢- ممنوعيت نقل و كتابت حديث‌ بديهى است كه ثبت و ضبط علوم و انتقال آن به آيندگان به‌وسيله نوشتن انجام مى‌گيرد. در اين ميان، نوشتن سخنان اولياى الهى و از همه برتر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله براى آگاهى آيندگان از مسائل وحى، از اهميت خاصى برخوردار است و تأثير مهمى در سرنوشت جهان بشريت دارد. خداوند متعال خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد: و ذكر (قرآن) را بر تو فرود آورديم تا براى مردم بيان كنى آنچه را كه بر آنان نازل شده. شايد تفكر كنند. «١» بنابراين نسل‌هاى آينده، آن‌گاه قرآن را درست مى‌فهمند و هدايت مى‌يابند كه بيان پيامبر پيرامون آيات قرآن به آنها برسد و نوشتن، بهترين راه اين رسيدن است و خود پيامبر صلى الله عليه و آله دستور مى‌داده كه سخنانش را يادداشت كنند. روايت شده كه مردى از انصار به سخنان پيامبر صلى الله عليه و آله گوش فرا مى‌داد و از آنها شگفت زده مى‌شد امّا نمى‌توانست حفظ كند و از يادش مى‌رفت. از پيامبر چاره‌جويى‌ بررسى مذاهب و فرق ٢٨ ٤ - اجتهاد در مقابل نص ..... ص : ٢٨