بررسى مذاهب و فرق - علی نوری، علیرضا - الصفحة ١٠٦

خداوند امامت را در ن بررسى مذاهب و فرق ١١٠ اسماعيليه ..... ص : ١١٠ سل حسين عليه السلام قرار داد؛ از ذريه او نه امام است و مهدى اين امت نيز از آنان است .... ٣- بخش ديگرى از روايات، همه امامان دوازده‌گانه را با نام معرفى كرده است كه به بعضى اشاره مى‌شود: از جابر بن عبدالله انصارى نقل شده كه گفت: وقتى آيه «أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ اولِى الْأَمْرِ مِنْكُمْ» «١» ؛ اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد پيامبر خدا و صاحبان امر از خودتان (اوصياى پيامبر) را نازل شد من گفتم: اى رسول خدا! خدا و پيامبرش را شناختيم اما صاحبان امرى كه خداوند اطاعتشان را در كنار اطاعت خودش واجب كرده كيانند؟ فرمود: آنان جانشينان من و پيشواى مسلمانان بعد از من خواهند بود كه اولينشان على بن ابيطالب سپس حسن و پس از او حسين و سپس على بن الحسين و بعد از او محمد بن على است كه در تورات به «باقر» معروف است واى جابر، تو عصر آن باقر را درك مى‌كنى پس سلام مرا به او برسان. و پس از باقر جعفر بن محمد، موسى بن جعفر، على بن موسى، محمد بن على، على بن محمد، حسن بن على و سپس همنام و هم‌كنيه من امام خواهد بود كه حجت خدا در روى زمين و ذخيره او در ميان بندگانش است و او فرزند حسن بن على است همان كسى كه خداوند مشرق‌ها و مغرب‌هاى زمين را به دست او مى‌گشايد «٢» .... مجموع رواياتى «٣» كه از پيامبر صلى الله عليه و آله درباره امامت عترت و اهل‌بيتش از طريق شيعه و سنى نقل شد، بر اين دلالت دارند كه امامت، مقامى الهى است كه تنها بايد از ناحيه خداوند مشخص شود و تعداد امامان منصوب از ناحيه پيامبر صلى الله عليه و آله دوازده نفر است كه آخرينشان حضرت مهدى (عج) است و او براى ظهور در روز معينى ذخيره شده است. با توجه به اين روايات، عقايد زيديه درباره امامت بى‌اساس و بى‌دليل است.