معارف قرآن (ج3) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٢

الِهَتِنا عَنْ قَوْلِكَ وَ ما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنينَ انْ نَقُولُ الَّا اعْتَريكَ بَعْضُ الِهَتِنا بِسُوءٍ، قالَ انّى‌ اشْهِدُ اللَّهَ وَ اشْهَدُوا انّى‌ بَرى‌ءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ مِنْ دُونِهِ فَكيدُونى‌ جَميعاً ثُمَّ لاتُنْظِرُونِ انّى‌ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبّى‌ وَ رَبِّكُمْ، ما مِنْ دابَّةٍ الّا هُوَ اخِذٌ بِناصِيَتِها انَّ رَبّى‌ عَلى‌ صِراطٍ مُسْتَقيمٍ فَانْ تَوَلَّوْ فَقَدْ ابْلَغْتُكُمْ ما ارْسِلْتُ بِهِ الَيْكُمْ وَ يَسْتَخْلِفُ رَبّى‌ قَوْماً غَيْرَكُمْ وَلاتَضُرُّونَهُ شَيْئاً انَّ رَبّى‌ عَلى‌ كُلِّ شَىْ‌ءٍ حَفيظٌ وَ لَمَّا جاءَ امْرُنا نَجَّيْنا هُوداً وَالَّذينَ امَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ نَجَّيْناهُمْ مِنْ عَذابٍ غَليظٍ» «١» و بسوى عاد، برادرشان هود را فرستاديم، (به آنها) گفت: اى قوم من، خدا را پرستش كنيد كه جز او معبودى براى شما نيست، شما به خدا افترا مى‌بنديد. قوم من، من از شما اجر و مزدى بر ابلاغ رسالت نمى‌طلبم، اجر و مزد من بر كسى است كه مرا آفريده، آيا نمى‌انديشيد؟ اى قوم من! از پروردگارتان آمرزش طلب كنيد. سپس بسوى او بازگرديد تا (باران) آسمان را پى در پى بر شما بفرستد و نيرويى بر نيروى شما بيفزايد، و به نابكارى و عصيان، روى (از حق) برنتابيد. گفتند: اى هود! تو دليلى براى ما نياورده‌اى، ما با حرف تو خدايان خود را ترك نمى‌گوييم و به تو ايمان نداريم. ما فقط- درباره تو- مى‌گوييم تو به نفرين بعضى از خدايان ما دچار بيمارى روانى شده‌اى. (هود) گفت: من خدا را به شهادت مى‌طلبم شما نيز گواه باشيد كه من از آنچه شريك- خدا- قرار مى‌دهيد بيزارم. شما با همه خدايانتان يكسره حيله كنيد و مرا مهلت ندهيد، چرا كه من بر اللَّه كه پروردگار من و شماست توكّل كرده‌ام، هيچ جنبنده‌اى نيست مگر اينكه خدا بر وى تسلّط دارد، پروردگار من بر صراط مستقيم است اگر روى گردانديد اين را بدانيد كه من پيام رسالت را به شما ابلاغ كردم، و خداوند گروه ديگرى را جانشين شما مى‌كند و شما كمترين ضررى به او نمى‌رسانيد. پروردگار من حافظ و نگهبان هر چيز است. و چون فرمان ما از راه سر رسيد، هود را با رحمت و مهربانى به همراهى ساير مؤمنان، نجات بخشيديم و از عذاب سخت و دشوارى كه دامن آنان را فرا گرفت، نجات داديم.