اندازه كافى و جود دارد.
ملاكهاى انتخاب مسؤولان‌ «قالَ اجْعَلْنى‌ عَلى‌ خَزائِنِ الْارْضِ انّى‌ حَفيظٌ عَليمٌ» «١» يوسف گفت: مرا به سرپرستى خزانه‌هاى سرزمين مصر بگمار؛ كه من نگهدارنده‌اى دانا هستم.
يوسف عليه السلام، با تعبير كردن خواب پادشاه و بيان برنامه دقيق اقتصادى براى سالهاى قحطى آينده، مقام علمى خود را نشان داد و با درخواست تحقيق از زنان دربارى، عفّت و پاكدامنى خويش را ثابت كرد. با معلوم شدن بى‌گناهى يوسف و علم و كاردانى او، پادشاه او را از مقربان خود قرار داد و با فرمان «انَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنا مَكينٌ امينٌ» در حقيقت، فرمان وزارت و صدارت عظماى او را صادر كرد.
حضرت يوسف با توجه به اهميت مسائل اقتصادى در سالهاى آينده، از پادشاه مصر درخواست كرد كه وزارت خزانه‌دارى را به او محول كند و با قبول پادشاه، وزارت خزانه‌دارى به او واگذار شد.
پذيرفتن مسؤوليت‌ مقام طلبى، برترى‌جويى و تلاش براى رسيدن به پست و مقام در دنياى فانى، مناسب شأن مؤمن نيست. دنياطلبى، با ايمان سازگار نيست.
قرآن كريم مى‌فرمايد:
«آن خانه آخرت را براى كسانى قرار داده‌ايم كه در زمين جاه‌طلبى نكنند و فساد برنينگيزند.» «٢» امّا پذيرفتن مسؤوليت و به عهده گرفتن آن براى خدمت به خلق خدا، خود عبادت، بلكه از بالاترين عبادتهاست و نه تنها اعلام آمادگى كردن و پذيرفتن مسؤوليت براى اين هدف، بد نيست، بلكه خوب و در بعضى جاها واجب و لازم است.
حضرت يوسف، پيامبر و بنده مخلَص خداست و چون آينده خطرناك مصر را مى‌بيند و