يا مردى به منزله نفس او- بطور مستقيم پيام را به مخاطبانى كه در دسترس بوده‌اند مى‌رساند و در مرحله دوم به‌عنوان تبليغ دين با ديگران تماس مى‌گرفت و نامه يا پيك مى‌فرستاد و يا مى‌فرمود:
«لِيُبَلِّغِ الشَّاهِدُ مِنْكُمُ الْغائِبَ» بايد حاضران به غايبان اطلاع دهند.
دليل بر امامت‌ در آيه «اكمال دين» «١» خداوند تصريح مى‌فرمايد: «امروز دين شما را برايتان كامل كردم» بنابراين اسلام، دينى است كامل كه آنچه براى سعادت واقعى بشر لازم است از عقايد، احكام و آداب بيان كرده است. از طرف ديگر حكم بسيارى از وقايع در قرآن و سنت نبوى بيان نشده است. در مورد اين احكام، يا بايد بپذيريم كه اسلام در مورد آنها حكم ندارد كه اين به‌معناى نقصان دين است «٢» و يا حكم داشته ولى پيامبر بيان نكرده است كه اين هم مردود است؛ زيرا پيامبر وظيفه تبليغ را ادا كرده و يا معارف قرآن (ج‌٣) كد ٤/٢١٤ ٣٠ واكنش در برابر نتيجه جنگ ص : ٣٠ اين‌كه پيامبر بقيه احكام را به امام، خليفه و جانشين خود (كه از جانب خدا تعيين شده) تحويل داده تا وى بعد از وفات پيامبر در زمان لازم و مناسب بيان كند. بنابراين نصب امام لازم است و اكمال دين با نصب امامت تحقق مى‌يابد.
در اينجا نيز بيان شد كه تبليغ ابتدايى احكام را جز پيامبر يا مردى كه از او و به منزله او باشد، نمى‌تواند انجام‌دهد و امام على عليه السلام تنها فردى بود كه به منزله نفس پيامبر شمرده شد و همچنان كه بيان و ابلاغ آيات برائت به امر خدا به او واگذار شد، وظيفه امامت نيز تنها در شأن اوست و غير از امام على عليه السلام كسى ديگر نمى‌تواند وظيفه بيان دين را به‌عهده بگيرد.
امام على عليه السلام و فرزندان معصومش تنها كسانى بودند كه «از پيامبر» شمرده شدند و