معارف قرآن (ج3) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٨
در حال نجوا بود و هيچ توجهى به خواستههاى همسر عزيز نداشت.
سرانجام، طاقت همسر عزيز سرآمد و نااميد از همه حيلهها، طرح نهايى را ريخت.
يوسف را به خلوتگاهى در اندرون قصر كشاند و تمام درها را محكم بست. اينك يوسف، تنها در خلوتگاهى است كه هيچ كس نمىتواند وارد شود. از سوى ديگر همسر عزيز تاكنون از يوسف تمرّدى نديده و اطمينان دارد كه وى به دستورش گردن مىنهد؛ بدين خاطر با لحنى آمرانه گفت: هَيْتَ لَكَ (بيا) ولى با پاسخ قاطع و شكننده يوسف روبرو شد:
«پناه به خدا كه او ربّ من است و منزلت مرا نيكو داشته است.» تصميم سريع يوسف در اينجا «قاطعانه» و «سريع» تصميم مىگيرد و هيچ ترديد و دودلى به خود، راه نمىدهد. او به هيچ وجه اجازه نداد تصور ديگرى در ذهنش راه يابد. پس رواياتى كه بعضى از اهل تسنن نقل كردهاند مبنى بر اينكه يوسف (ع) تصميم بر گناه گرفت و يا تا حدى اقدام كرد و ... «١» با مقام والاى او سازگار نيست و آيه شريفه به بهترين وجه آن را مردود مىشمارد. بعلاوه به ما ياد مىدهد كه اگر زمينه گناه پيش آمد، بايد سريع و قاطع تصميم گرفت و با ترديد و دودلى اجازه حضور و وسوسه به شيطان نداد، چه اينكه به محض ترديد، شيطان وارد مىشود؛ با ورود شيطان، لحظه به لحظه امكان تصميم صحيح كمتر مىگردد.
جواب پر معنا جواب حضرت يوسف حاوى نكات مهمى است از جمله:
الف- حكايت از توحيد خالص او دارد و نشان مىدهد كه در قلب او جز محبت خدا هيچ چيز ديگرى نبود. او نگفت من از عزيز مىترسم يا از عذاب خدا مىترسم يا اميد ثواب دارم. حتى نگفت «من» به خدا پناه مىبرم بلكه گفت: «خدا پناهگاه است و بايد به او پناه برد». او جز خدا را نمىديد.
ب- در ادامه فرمود: «او پروردگار من است» همان خدايى كه پناهگاه است، پروردگار