بلاهايى شده كه شهرهاى ديگر را در برگرفته است. «١» ٢- حفظ او و فرزندانش از بت‌پرستى: ابراهيم (ع) از خدا مى‌خواهد كه او و فرزندانش را از بت‌پرستى دور گرداند و معلوم است كه مراد آن حضرت دور كردن اجبارى نيست؛ زيرا در آن صورت كمالى براى آنان محسوب نمى‌شود. بلكه مراد اين است كه توفيق ترك بت‌پرستى و عبادت خالصانه را به آنان عنايت فرمايد. «٢» ٣- جلب دلها به سوى ذريّه او: در فراز ديگر دعا، ابراهيم (ع) از خداوند مى‌خواهد كه دلهاى مردم را متوجه ذريّه او كند به طورى كه وطنهاى خود را رها نموده و در اطراف آنان مسكن گزينند و يا اين كه حداقل به زيارت خانه خدا بيايند و قهراً با ايشان انس بگيرند. «٣» در روايات، امامان عليهم السلام مصداق كامل ذريّه ابراهيم شمرده شده‌اند كه آن حضرت تقاضا كرده تا قلب مردم بدانان متمايل شود و براى گرفتن معالم دين وهدايت، به در خانه آن بزرگواران مراجعه كنند. «٤» ٤- فراوانى روزى: در اين فراز، آن حضرت (ع) از خدا مى‌خواهد ميوه‌هاى مختلف را روزى آنان قرار دهد و اجابت آن بدين صورت بود كه ميوه‌هاى هر نقطه از زمين را به وسيله تجارت بدانجا حمل مى‌كردند تا مردم از آنها بهره‌مند شوند. «٥» ٥- اقامه نماز: از ديگرتقاضاهاى آن حضرت اين بود كه او و فرزندانش جزو نمازگزاران قرار گيرند.
٦- درخواست اجابت دعا: اين جمله تأكيدى است بر همه دعاهاى او كه باز از خدا مى‌خواهد دعاهاى او را مستجاب گرداند.
٧- درخواست آمرزش خود، پدر و مادر و مؤمنان: اين آخرين دعاى آن حضرت (ع) است كه قرآن نقل نموده و شبيه آخرين دعايى است كه قرآن از زبان حضرت نوح (ع) نقل كرده كه او به درگاه خدا عرض كرد: