مطلب ديگر اينكه بين طلب مغفرت و هدايت با طلب برآورده شدن حاجات ديگر فرق است، در اولى انسان بايد اول هدايت خود را بخواهد و بعد از اينكه خود را نجات داد، درصدد نجات‌ديگران برآيد، ولى در مورد حوائج‌دنيوى، بايد ديگران‌را بر خويش‌مقدّم‌دارد.
پس اينكه حضرت‌ابراهيم (ع) در اين فراز از نيايش خود، دورى از بت‌پرستى، اقامه نماز و طلب مغفرت خود را پيش از فرزندان و پدر و مادرش درخواست مى‌كند با توجه به اصول مزبور است.
پيروى از مبدأ پيوستگى‌ پيوند مكتب، پايه اصلى پيوندها و مقدّم بر پيوندهاى ديگر همچون نژاد و وطن است؛ چرا كه پيوندهاى معنوى، موجب ورود انسان به خاندان صاحب آن مكتب است و در انحصار زمان و مكان نيست و در هر عصرى قابل تحقق است. «١» درخواستهاى ابراهيم (ع)
در اين شش آيه به ٧ درخواست حضرت ابراهيم (ع) از پروردگارش اشاره شده كه به اختصار بيان مى‌شود:
١- امنيت حرم: حضرت ابراهيم (ع) در اولين تقاضايش، از خداوند خواسته كه شهر مكه را محل امن قرار دهد. منظور وى درخواست امنيت تشريعى بوده نه تكوينى؛ يعنى امنيت قانونى اين شهر را تضمين كند نه اين كه اخلال كنندگان به امنيت آن را مثلًا از بين ببرد. چون مى‌بينيم كه افراد قدرت بر هم زدن امنيت اين شهر را دارند و حال آن كه اگر خداوند امنيت تكوينى آن را اداره كرده بود، كسى نمى‌توانست آن را مختل سازد. «٢» حكم حرمت امنيت قانونى كه ابراهيم (ع) به اذن پروردگارش (پس از درخواست وى) براى اين شهر تشريع نمود، باعث اعتقاد مردم به قداست اين بيت عتيق طى چهارهزار سال گذشته شده وهمين قداست، سبب در امان ماندن اين شهر از بسيارى از