امام صادق عليه‌السّلام در تفسير اين آيه، تكيه كلام: «نه به خدا» و «بله به خدا»- بدون قصد قسم- را، «سوگند لغو» خوانده است. «١» فروش سوگند گروهى از مردم، پيمانى را كه با خدا بسته‌اند و سوگند خود را به بهايى اندك مى‌فروشند، يعنى به قيمت خيانت به خدا (در عهدى كه با او بسته‌اند) و به قيمت خيانت به وجدان و شخصيت خود (كه سوگند، بر آن مبتنى است)، دنيا را طلب مى‌كنند.
خداوند در سوره آل‌عمران، آيه ٧٧، كيفر ايشان را يادآور شده است:
انَّ الَّذينَ يَشْتَروُنَ بِعَهْدِ اللَّه وَ أَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَليلًا أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِى‌الْاخِرَةِ وَلا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا يَنْظُرُ أِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ‌ كسانى كه عهد خدا و سوگند خويش را به بهايى اندك مى‌فروشند، ايشان بهره‌اى در آخرت ندارند و خداوند با آنان سخن نمى‌گويد و روز قيامت بدانها نظر (رحمت) نمى‌افكند و پاكشان نمى‌سازد و عذابى دردناك دارند.
اهتمام به نماز حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلوةِ الْوُسْطى وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتينَ «٢» بر نمازها و نماز ميانه مواظبت كنيد و خاضعانه براى خدا بپاخيزيد.
محافظت بر نماز فرمان «حافِظُوا» نوعى تأكيد بر حفظ نماز است. اگر هشيارى دائم بر محافظت نماز نباشد، كششها و غفلتها، نور و جذبه متعالى آن را خاموش مى‌كنند.