منظور از «لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ» تحميل امورى است كه براى انسان، بسيار گران و سنگين است (مانند ذبح فرزند كه براى ابراهيم عليه‌السلام پيش آمد) يا بلاها و آزمايشهاى طاقت‌فرسا و عذابهاى دنيوى و اخروى. ناگفته نماند كه دنيا خانه‌اى است كه به انبوه گرفتارى و بلا، پيچيده شده است و آسان بودن دين به معناى راحت و آسوده بودن متدين نيست. به هر حال، طبيعت اين دنيا و اختيارى بودن تكامل انسان كه در گرو فداكاريهاى خود اوست، اقتضا مى‌كند كه انسانها به وسيله مشكلات، آزمايش شوند، هر چند در اين راه، جان و مال خود و عزيزانشان را فدا سازند و اين امر براى همه انسانها و همه اديان بوده است.
آنچه خداوند از انسانها مى‌خواهد اين است كه بقدر توانشان در عبادت و اطاعت او بكوشند و كوتاهى نكنند و در صورت انجام وظيفه، خداوند ايشان را به جهت انجام ندادن آنچه كه از عهده آنها بر نمى‌آمده، مجازات نمى‌كند.
علاوه بر آن، وعده داده است كه اگر مؤمنان به وظايف عمده خود عمل كنند، در مواردى كه تخلف كرده‌اند، آنها را مورد بخشايش خويش قرار دهد. «١»