سعى مى‌كنند ابتكار عمل را به دست گيرند و نيروهاى مقابل را دچار سردرگمى كنند. در آيه فوق چنين آمده است:
اطلاعات نظامى و امنيتى كه به دست شما مى‌رسد، به هيچ‌وجه، در بين افراد سپاه انتشار ندهيد و فقط براى اتخاذ تدابير لازم، به اطلاع مسؤولان برسانيد و به اين وسيله، دشمن را از رسيدن به هدف- ايجاد تفرقه و ضعف در صفوف مسلمانان- باز داريد.
شفاعت نيك و بد مَن يَشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَكُن لَهُ نَصِيبٌ مِنْهَا وَمَن يَشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَكُن لَهُ كِفْلٌ مِنْهَا وَ كَانَ اللّهُ عَلَى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ مُقِيتاً «١» كسى كه تشويق به كار نيكى كند، نصيبى از آن براى او خواهد بود و كسى كه تشويق به كار بدى كند، سهمى از آن خواهد داشت، خداوند حساب هر چيزى را دارد و آن را حفظ مى‌كند.
معناى لغوى و اصطلاحى شفاعت‌ شفاعت به معناى ضميمه كردن چيزى به چيز ديگرند. شفاعت را از آن جهت، شفاعت گوييم كه شفيع، خواهش خويش را (به اذن خدا) به ايمان طرف ضميمه مى‌كند و هر دو پيش خدا اثر مى‌كند. «٢» معناى اصطلاحى و معروف شفاعت اين است كه بعضى از بندگان خاص خدا (انبياء، ائمه و اولياى خدا (ع)) به اذن او و طبق مصالحى، به رحمت و مغفرت خدا متمسك شده و از او بخواهند كه بنده‌اى از بندگان گنهكارش را مشمول عفو و مغفرت قرار دهد. در اين مورد در جاى خود بحث خواهد شد و مورد بحث ما الآن شفاعت به معناى وساطت است.