وجود آن انسان در حقيقت توسعه يافته است، مگر نه اين است كه اعمال انسان تغيير شكلى از قوا و موادّ جسمى او است؟! «١» اين نوع بركت و رشد گسترده، محدود به اين دنيا نيست بلكه در جهان آخرت نيز چنين پاداشى در انتظار نيكو كار است. زيرا اوّلًا آيه و مثال مقيد به اين جهان نيست بلكه مط تعاليم قرآن (ج‌٣) كد ٤/١١٢ ٩١ تكليف به اندازه توان ص : ٩١ لق است.
ثانياً عقل آدمى هم آن را تأييد مى‌كند، بدين صورت كه با انفاق در راه خدا گاهى هزاران نفر از فقر و گرسنگى نجات مى‌يابند و در واقع، دوباره زنده مى‌شوند و خدا هم در مقابل آن، هفتصد برابر و بلكه بيشتر از آن براى او در نظر مى‌گيرد. «٢» چون بخشش خدا بى‌پايان است.
انفاق در راه خدا از آن نظر كه شكاف عميق طبقاتى را جبران مى‌سازد، «ارزش اجتماعى»؛ و از آن نظر كه وسيله حركت سريع چرخهاى اقتصادى جامعه است، «ارزش اقتصادى» و از آن جهت كه چراغ محبّت است و دل اشخاص فقير را روشن مى‌سازد و زبانشان را به گفتن خوبيها به راه مى‌اندازد و نشاط روحى و درونى به آنان مى‌بخشد، «ارزش عاطفى و روانى» دارد. «٣» ب- پاداش انفاق‌ الَّذينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فى سَبيلِ اللَّهِ ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنّاً وَ لا أَذًى لَهُمْ اجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ «٤» كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌كنند و سپس به دنبال انفاقى كه كرده‌اند، منت نمى‌گذارند و آزارى نمى‌رسانند، پاداش آنها نزد پروردگارشان (محفوظ) است، نه ترسى دارند و نه غمگين مى‌شوند.