عملكرد منافقان‌ در عملكرد منافقان موارد ذيل را مى‌توان يافت:
الف- دو چهرگى (چهره‌اى ميان مردم و چهره‌اى ميان رهبران و دوستان خود).
ب- ادّعاى اصلاحگرى در عين به فساد كشاندن جامعه.
ج- ناهماهنگى با مسلمانان در اعمال متناسب با ايمان و ديانت.
د- ادّعاى ايمان به قصد استهزاء.
ه- حضور در ميان اهل نفاق و ابراز وفادارى نسبت به آنها.
بحثى پيرامون اعجاز قرآن‌ وَ انْ كُنْتُمْ فى رَيْبٍ مِمَّانَزَّلْنا عَلى عَبْدِنا فَاْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَادْعُوا شُهَداءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ انْ كُنْتُمْ صادِقينَ «١» و اگر از آنچه بر بنده خود نازل كرديم در ترديد هستيد، پس سوره‌اى مانند آن بياوريد و گواهان خود را جز خدا، (بر صدق ادّعايتان) فرا خوانيد اگر راستگوييد.
قرآن كريم، معجزه پيامبر اسلام است كه در مواردى از جمله در آيه مورد بحث تحدّى مى‌كند و مى‌فرمايد: اگر شما در اين كه قرآن از جانب خداست در ترديد به سر مى‌بريد و تصوّر مى‌كنيد كه پيامبر (ص) آنها را از جانب خود مى‌گويد و به خدا نسبت مى‌دهد، پس شما هم اگر راست مى‌گوييد يك سوره همانند سوره‌هاى قرآن بياوريد.
داورى‌ در دوران جاهليّت رسم بر آن بود كه هرگاه در برترى يكى از چند شعر اختلاف مى‌شد، داورى را به كارشناسى متبحّر وامى‌نهادند. «٢» و اين البتّه روش درستى است.