آيا به مردم (پيامبر و آل او عليهم السلام) نسبت به آنچه خداوند به فضل خود به آنان عطا فرموده است، حسد مى‌ورزند؟ هر آينه ما به آل ابراهيم، كتاب، حكمت و مُلك و حكومتى عظيم داديم.
شأن نزول‌ در مورد شأن نزول اين آيه شريفه و آيات قبل از آن گفته‌اند: بعد از واقعه احد، كعب بن اشرف از بزرگان يهود با هفتاد نفر از يهوديان به مكه آمدند تا با مشركان بر ضد پيامبر (ص) همپيمان شوند. بعد از پيمان بستن، ابوسفيان از او پرسيد:
تو مرد دانشمندى هستى و ما بى سواد و درس نخوانده، به عقيده تو از ما و محمّد، كدام به حق نزديكتريم؟
كعب درباره عقايد او، سؤالاتى كرد وبعد گفت:
به خدا سوگند! آيين شما از آيين محمد بهتر است. «١» آيه شريفه، منشأ اين دروغگوييها و كتمان حقايق را بيان مى‌كند. كعب و ديگر علماى يهود، علامات پيامبر را از كتابهاى آسمانى خوانده بودند و او را بطور كامل مى‌شناختند، همچون شناختى كه نسبت به فرزندانشان داشتند. «٢» يهود براى اينكه اولين ايمان آورندگان به پيامبر خاتم باشند، از فلسطين كوچ كرده، به جزيرة العرب آمده بودند و هنگام ظهور رسول خدا (ص) تمام علامات را در وجود شريف آن حضرت يافتند، «٣» ولى چون عربهاى مدينه، زودتر به پيامبر ايمان آورده بودند و از طرف ديگر، پيامبر اسلام (ص) از دودمان حضرت اسماعيل بود و آنها دوست داشتند پيامبر خاتم از دودمان حضرت اسحاق باشد،