تعاليم قرآن (ج3) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٩
مردار و خون و گوشت خوك و گوشت هر چه كه براى غير خدا كشته شده باشد (هر حيوانى كه هنگام ذبح نام غير خدا بر آن برده باشند) «١» بدون آنكه اضطرارى باشد.
و اما براى خدا شريك قرار دادن و انكار نمودن آنچه كه خداى تعالى نازل فرموده و محاربه و جنگ با اولياى خدا از اكبر كبائر و از هر گناه كبيرهاى بزرگتر است. «٢» چشمپوشى از گناهان كوچك خداوند وعده داده كه اگر كسى از ارتكاب گناهان بزرگ، خوددارى كند، گناهان كوچك يا همان سيئات او را مىبخشد. البته اين وعده، تشويق به ارتكاب گناهان صغيره نيست زيرا:
الف- ارتكاب صغيره از روى بىاعتنايى و كوچك شمردن گناه، خود مصداقى از ناچيز و خوار شمردن دستور خداست، كه نه تنها گناهى است كبيره، بلكه از بزرگترين كبيرهها است و از طرف ديگر اصرار بر صغيره هم سبب كبيره شدن آن مىشود.
ب- انسان موجود ضعيف و نادانى است. از اين رو هيچ كس- جز معصومان- از ارتكاب گناه مصون نيست. خداوند از روى فضل به انسان اميد داده است كه اگر خود را از ارتكاب كبائر حفظ كند، اشتباهات و لغزشهاى او را ببخشد.
اين وعده نه تنها موجب جرأت انسان بر گناه نيست، بلكه سبب احياى دلهاى مرده و اميدوارى آنان به رحمت بىكران خداوند است.
حسد و آثار آن أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظيماً «٣»