و- شيوه‌هاى انفاق‌ أِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّاهِىَ وَ انْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ يُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ وَاللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبيرٌ «١» اگر صدقه‌ها را آشكار كنيد خوب است، و اگر آنها را مخفى ساخته و به نيازمندان بدهيد، براى شما بهتر است و بخشى از گناهانتان را مى‌پوشاند و خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد، آگاه است.
در اين آيه براى انفاق صحيح، دو راه معرفى شده‌است: يكى آشكار و ديگر پنهان.
صدقه آشكار، موجب تشويق و دعوت عملى مردم به كارهاى نيك و ايجاد اميد و نشاط و دلگرمى در فقرا و زدودن غبار يأس از صفحه دل آنان، مى‌گردد. صدقه پنهانى نيز آثار خاصى دارد از جمله اين كه از شبهه ريا به دور است و همچنين آبرو و حيثيت مستمندان محفوظ مى‌ماند.
پس مى‌توان گفت صدقه علنى نتيجه بيشترى دارد و صدقه پنهانى خالصتر و پاكتر انجام مى‌شود. «٢» حال كدامين شيوه را بايد برگزيد؟ بايد گفت كه هيچ يك از اين دو دستور جنبه عمومى ندارد، بلكه موارد، مختلف است؛ در پاره‌اى از موارد كه اثر تشويقى آن بيشتر است و لطمه‌اى به اخلاص نمى‌زند، بهتر است اظهار گردد و در مواردى كه افراد آبرومند هستند كه حفظ آبروى آنها لازم است و بيم رياكارى مى‌رود، مخفى ساختن بهتر خواهد بود. «٣»