تعاليم قرآن (ج3) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٤
خداوند در آيه زير، نعمت يافتگان را معرّفى نموده، و شرط قرار گرفتن در زمره ايشان را اطاعت از خدا و پيامبر (ص) مىشمرد:
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَاولئِكَ مَعَ الَّذينَ انْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبيِّينَ وَالصِّدّيقينَ وَالشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ اولئِكَ رَفيقاً «١» و هر كه خداوند و پيامبرش را اطاعت كند، پس آنان با كسانى خواهند بود كه خداوند به ايشان نعمت داده است: از پيامبران و راست پيشگان و شهيدان (راه حق) و صالحان (درستكاران) و آنان خوب ياران و رفيقانى هستند.
مغضوبان و گمراهان در تفاوت ميان «مغضوب عليهم» و «ضالين»، به طور اجمال مىتوان گفت كه: «مغضوب عليهم» هم شامل كسانى مىشود كه از جهت اعتقادى انحراف يافتهاند مانند «مشركان» و «بدگمانهاى به خدا» و هم شامل كسانى مىشود كه با وجود شناخت راه حق، به دشمنى با خدا و مؤمنان مىپردازند، ولى كلمه «ضالين» جز درباره افراد مشرك و منحرف از جاده ايمان و دين به كار برده نمىشود. بنابراين مغضوب عليهم مفهومى گستردهتر دارد و شامل ضالّين نيز مىشود. و امّا علت آنكه بعد از ذكر «مغضوب عليهم»، «گروه ضالين» را ياد مىكند شايد به دليل فراوانى منحرفان فكرى و ايمانى باشد. «٢» آيه زير «مغضوب عليهم» را معرفى مىكند كه منحرفان فكرى و عملى را در برمىگيرد:
وَ يُعَذِّبَ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْمُشْرِكِينَ وَالْمُشْرِكَاتِ الظَّانِّينَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ وَسَاءَتْ مَصِيراً و (خداوند) عذاب مىكند مردان منافق و زنان منافق را و مردان مشرك و زنان مشرك را، و كسانى را كه به خدا گمان بد بردهاند. بر آنان بدى و زشتى مستولى شده است و خداوند بر آنان غضب كرده و لعنتشان فرموده و جهنم را برايشان تدارك ديده كه بد بازگشتگاهى است.