فرشتگان ناگزير بودند، براى ابطال سحر ساحران، طرز سحر آنها را براى مردم تشريح كنند.
همين امر، دستاويز سوء استفاده عده‌اى گرديد و آنان على‌رغم هشدارهاى آن دو فرشته، خود به سحر و جادوگرى روى آوردند و در شمار ساحران قرار گرفتند و مايه رنج و زحمت مردم گرديدند. «١» سحر از نظر اسلام‌ همه فقهاى اسلام بر اين نظرند كه يادگرفتن و انجام اعمال جادوگرى حرام مى‌باشد.
در اين مورد، احاديثى از پيشوايان بزرگ اسلام رسيده است.
حضرت على عليه‌السّلام مى‌فرمايد:
مَنْ تَعَلَّمَ شَيْئاً مِنَ السِّحْرِ قَليلًا أَوْ كَثيراً فَقَد كَفَرَ وَ كانَ آخِرُ عَهْدِهِ بِرَبِّهِ وَحَدُّهُ أَنْ يُقْتَلَ أِلَّا أَنْ يَتُوبَ «٢» كسى كه مقدارى سحر بياموزد، كم باشد يا زياد، كافر شده و پايان عهد او با پروردگار اوست (و ديگر رابطه‌اش با خدا بكلى قطع مى‌شود) و حدّ (شرعى) او اين است كه اعدام شود، مگر آنكه توبه كند.
نسخ چيست؟
ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَديرٌ «٣» هر حكمى را نسخ كنيم يا آن را به [دست‌] فراموشى بسپاريم؛ بهتر از آن، يا مانندش را مى‌آوريم. آيا نمى‌دانى خداوند بر هر چيزى تواناست؟!