درس شانزدهم‌ بسيج و انگيزه‌ها يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ فَانفِرُوا ثُبَاتٍ أَوِ انفِرُوا جَمِيعاً وَإِنَّ مِنكُمْ لَمَن لَيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصَابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَالَ قَدْ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَيَّ إِذْ لَمْ أَكُن مَعَهُمْ شَهِيداً وَلَئِنْ أَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِنَ اللّهِ لَيَقُولَنَّ كَأَن لَم تَكُنْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يَا لَيْتَنِي كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً فَلْيُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالآخِرَةِ وَمَن يُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً وَ مَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَنَا مِن لَدُنْكَ وَلِيّاً وَاجْعَلْ لَنَا مِن لَدُنكَ نَصِيراً «١» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! سلاح بگيريد و آن‌گاه هوشيارانه، فوج فوج يا يكباره، به جنگ رويد. از ميان شما كسانى هستند كه در كارزار، درنگ مى‌كنند و چون به شما بلايى رسد، مى‌گويد: به تحقيق خداوند بر من انعام كرد كه در آن روز همراهشان نبودم و چون فضلى و كرمى از خدا به شما برسد (و غنيمتى به دست آوريد)، چنان كه گويى هيچ‌گونه مودّتى ميان شما نبوده گويد: اى كاش من نيز با آنها مى‌بودم و به كاميابى بزرگى مى‌رسيدم پس آنها كه زندگى دنيا را در قبال (به بهاى) زندگى آخرت مى‌فروشند، بايد در راه خدا مبارزه كنند كه هر كس در راه خدا پيكار كند و در اين پيكار كشته شود يا پيروز گردد، بزودى به او اجر عظيم بدهيم. چرا در راه خدا و براى نجات مردان و زنان و كودكان مستضعف جهاد