تعاليم قرآن (ج3) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤٣

و امام صادق (ع) مى فرمايد:
حسود، لذتى (از زندگى) ندارد. «١» اطاعت از اولى الامر يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُوْلىِ الْأَمْرِمِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فى‌ شَيْى‌ءٍ فَرُدُّوهُ إِلىَ اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْاخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْويلًا «٢» اى اهل ايمان! فرمان خدا، رسول و صاحبان امر را اطاعت كنيد و چون در حكمى از احكام خدا نزاع كرديد، آن را به خدا و رسول ارجاع دهيد، اگر به خدا و قيامت معتقديد. اين كار بهتر و خوش عاقبت تر است.
لزوم اطاعت از اولى الامر در آيه شريفه، نخست امر به اطاعت از خدا شده است و بعد، امر به اطاعت از پيامبر (ص).
شايد دليل اينكه اطاعت از پيامبر (ص) جداگانه ذكر شده اين است كه اوامر پيامبر (ص) دو جنبه دارد:
الف- تشريعى‌ ب- حكومتى و ولايتى‌ جنبه اول، همان احكامى است كه از غير طريق قرآن به حضرتش وحى شده است، يعنى همان جزئيات و تفاصيل احكام كه آن جناب براى كليات و مجملات قرآن، تشريع كرد. اطاعت از پيامبر در اين جنبه، همان اطاعت از خداست.