تعاليم قرآن (ج3) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٤
ديگر مىفرمايد: اگر به دنيا برگردانده شوند، به همان اعمال زشت و نهى شده برمىگردند چون كه در ادعاى ندامتشان دورغ مىگويند. «١» چنين توبهاى، همچون توبه كافرى است كه عمرى به كفر ادامه داده و در حال كفر مرده است و بعد از مشاهده جهان آخرت، اظهار ايمان مىنمايد. خداى تعالى توبه اين كافر را كه اين گونه ايمان آورده است، نمىپذيرد.
توبه سريع شيخ طوسى در تفسير «ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَريبٍ» مىنويسد: قيد «بزودى» تشويقى است در اين راستا كه توبه بايد بلافاصله بعد از معصيت، واقع شود تا مبادا انسان قبل از توبه هلاك شود و از دنيا برود. اين سخن بدين معنا نيست كه اگر توبه را به تأخير انداخت، ديگر مقبول نيست. «٢» از امام صادق (ع) نقل شده كه فرمود:
اگر بنده خدا صادقانه و خالصانه توبه كند (توبه نصوح)، خدا او را دوست مىدارد و گناهش را مىپوشاند.
وى سؤال كرد چگونه؟ امام فرمود:
از ياد دو فرشتهاى كه گناهش را مىنويسند مىبرد، آنگاه به اعضا و جوارحش و به قطعههاى زمين، وحى مىكند كه گناهان اين شخص را بپوشانيد، در نتيجه روزى كه گناهكار به ديدار پروردگارش مىرسد، هيچ شاهدى نيست كه عليه او به گناهى از گناهان، شهادت دهد. «٣»