كُنش و واكنش‌ وَ لْيَخْشَ الَّذينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَديداً «١» بايد بترسند كسانى كه اگر پس ا تعاليم قرآن (ج‌٣) كد ٤/١١٢ ١٤٢ حسد از بين برنده ايمان و اعمال صالح ص : ١٤١ ز خويش فرزندانى ناتوان بر جاى مى‌گذارند، از سرنوشت آنان بيمناكند. بايد كه از خدا بترسند و سخن عادلانه و به صواب گويند.
نتيجه ستم به يتيمان‌ يكى از احتمالاتى كه در تفسير آيه مورد بحث، داده شده عبارت است از اينكه: قرآن به كسانى كه چون بميرند، يتيمانى ضعيف از آنان برجاى مى‌ماند، هشدار مى‌دهد، اگر شما مى‌ترسيد كه فرزندان يتيمتان مورد ظلم و ستم ديگران واقع شوند و دوست داريد كه با فرزندانتان چنين نشود، پس تقوا پيشه كنيد و خودتان به يتيمانى كه زير دستتان هستند ظلم و تعدّى نكنيد، تا در نتيجه، بعد از مرگ شما به يتيمانتان ستم نشود. علاوه بر آن، خود شما هم به فرزندانتان ستم نكنيد و با وصيت بيش از ثلث، از ميزان ارثى كه بايد به آنان برسد، مكاهيد و آنان را به فقر و تنگدستى دچار نكنيد. «٢» قانون كنش و واكنش‌ هر عملى به تناسب خود داراى آثارى است. آثار بعضى از اعمال محدود است و فقط به عمل كننده مى‌رسد و دايره اثر بعضى از اعمال وسيع‌تر است و علاوه بر عمل‌كننده به بستگان او نيز مى‌رسد و آثار بعضى از اعمال، اجتماع را فرا مى‌گيرد. اين سنتى است الهى كه قرآن از آن خبر داده است. در مورد اعمال نوع اوّل مى‌فرمايد:
هر مصيبتى كه به شما برسد نتيجه اعمال خود شماست. «٣»