تعاليم قرآن (ج3) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٧
درس چهاردهم سيماى خردمندان إِنَّ فى خَلْقِ السَّمواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِاولىِ الْأَلْبابِ الَّذينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّروُنَ فى خَلْقِ السَّمواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذاباطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ رَبَّنا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمينَ مِنْ أَنْصارٍ «١» همانا در آفرينش آسمانها و زمين و آمد و رفت شب و روز، دلايلى (روشن) براى خردمندان است؛ همانها كه در حال ايستاده و نشسته و (خفته) بر پهلو، خداى را ياد مىكنند و در آفرينش آسمانها و زمين، مىانديشند (و مىگويند:) پروردگارا! اين (دستگاه با عظمت آفرينش) را بيهوده نيافريدهاى. تو (از كار باطل و بىهدف) پاك و منزهى. پس ما را از عذاب آتش، نگهدار. پروردگارا! تو هر كه را در آتش افكنى، خوار و رسوايش كردهاى و ستمگران، ياورى ندارند خردمندان در برابر افراد مادّى افراد مادّى يا به آيات الهى در آسمانها و زمين توجه ندارند و يا طبيعت را منهاى خدا مورد مطالعه قرار مى دهند و در نتيجه دچار خود پرستى و ماده پرستى مى گردند و خود و جامعه خويش را در آتش جهل خود خواهى و جنگ مىسوزانند. در برابر اين گروه،