با چه كسانى مشورت نكنيم؟
انسان نبايد هر كسى را طرف مشورت خويش قرار دهد، زيرا كه شخصيت و خصايص روحى افراد در پشت زبان آنان نهفته است و در كلامشان متبلور مى‌گردد. اگر كسى كه دچار نقطه ضعفهايى است، طرف مشورت انسان قرار گيرد، نقاط ضعفش به انسان، منتقل خواهد شد. از اين رو، امير مؤمنان على عليه‌السلام مشورت با سه دسته را منع كرده است:
الف- افراد بخيل‌ لا تُدْخِلَنَّ فى مَشْوَرَتِكَ بَخيلًا يَعْدِلُ بِكَ عَنِ الْفَضْلِ وَيَعِدُكَ الْفَقْرَ در جلسه مشاوره خود (بويژه آنجا كه سخن از خدمات مالى است) بخيلى را راه مده، زيرا تو را از بخشش منصرف مى‌كند و از فقر مى‌ترساند.
ب- افراد ترسو وَلا جَباناً يُضَعِّفُكَ عَنِ الْأُمُورِ و نيز در محفل مشورت خود هيچ ترسويى را راه مده.
بخصوص در اقداماتى كه به همت و اراده‌اى پولادين نياز است؛ زيرا تو را در انجام كارهاى مهمّ، تضعيف مى‌كند (مثلًا مى‌گويد اين كار بس خطير و دشوار و از توان تو خارج است).
ج- افراد حريص و آزمند وَلا حَريصاً يُزَيِّنُ لَكَ الشَّرَهَ بِالْجَوْرِ «١» و نيز در جلسه مشورت خويش، هيچ حريص و آزمندى را وارد مكن، زيرا چنگ انداختن حريصانه بر اموال و ثروتها (و مقامهاى اجتماعى) را به ستم در چشم تو زينت مى‌دهد.