عبرت از شكستها اين مجاهدان، در صورت شكست از ميدان به در نمى‌روند، بلكه عوامل شكست را پى‌جويى مى‌كنند و نقاط ضعف و كاستيهايى را كه در آنان بوده و سبب شكست شده، مى‌يابند و ضمن سعى براى از بين بردن آنها، از خداوند مى‌خواهند كه ضعف، سستى و كاستى گذشته آنان را ببخشايد و آنان را نيروى مقاومت عطا كند. «رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ اسْرافَنا فى‌ امْرِنا وَ ثَبِّتْ اقْدامَنا» به عكس ما، كه امروزه سعى داريم نقاط ضعفى را كه باعث ناكاميها و شكستها مى باشد ناديده بگيريم و همه آنها را به عوامل خارجى مربوط دانسته، يا يكديگر را به سهل انگارى وعدم برنامه‌ريزى متهم كنيم و كمبود امكانات را بهانه كاستيهاى خود قرار دهيم، در نتيجه هيچ وقت به فكر جبران اشتباهات و برطرف ساختن نقاط ضعف خود بر نمى‌آييم.
همچنين اين آيات به ما مى آموزد، كه دعانه وسيله انزوا و ترك دنياست و نه بهانه‌اى براى كناره‌گيرى از جنگ، كه وسيله خود سازى و تقويت روحيه است. در زمان پيامبران و ائمه، همان زاهدان و دعا خوانهاى شب، شيران و شمشير زنان روز در ميدان جنگ بودند و به گفته امام خمينى سلام اللّه عليه:
همين دعا آدم مى سازد. اقامه عدل و تعاليم قرآن (ج‌٣) كد ٤/١١٢ ١٣٠ كنش و واكنش ص : ١٣٠ قيام ضد ستمگر را همين انبيايى كردند كه اهل ذكر و فكر و دعابودند. همه جنگهايى كه در مقابل كفار و ستمگرها شده از اصحاب توحيد و از اين دعا خوانها بوده است.
و سرانجام، دعا يكى ديگر از سلاحهاى مهم ارتش اسلام است كه سپاهيان كفر از آن بى‌بهره‌اند. «١»