تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَ يَعْلَمَ الصَّابِرينَ وَ لَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ «١» و سست نشويد و غمگين مگرديد، شما برتريد اگر ايمان داشته باشيد. اگر به شما (در ميدان احد) جراحتى رسيد (و ضربه‌اى وارد شد) به آن قوم (دشمن) نيز (در ميدان بدر) جراحتى همانند آن وارد گرديد و ما اين روزها (ى پيروزى و شكست) را در ميان مردم مى‌گردانيم تا افرادى كه ايمان آورده‌اند شناخته شوند و خداوند ازميان شما شهيدانى بگيرد و خداوند ستمگران را دوست نمى‌دارد و تا خداوند، افراد با ايمان را خالص گرداند و كافران را به تدريج نابود سازد. آيا پنداشتيد كه شما (تنها با ادعاى ايمان) وارد بهشت مى‌شويد در حالى كه هنوز خداوند، مجاهدان شما و صابران را مشخص نساخته است؟ و شما مرگ (و شهادت در راه خدا) را پيش از آنكه با آن رو به رو شويد تمنّا مى‌كرديد، سپس آن را با چشم خود ديديد در حالى كه به آن نگاه مى‌كرديد (و حاضر نبوديد بدان تن در دهيد، چقدر ميان گفتار و كردار شما فاصله است!)
ملاك برترى‌ آيه ١٣٩ مى‌فرمايد: شما برتريد اگر ايمان داشته باشيد و به لوازم ايمان پاى بند باشيد يعنى نبايد شكست يا پيروزى ظاهرى باعث سستى يا اندوه شما گردد.
آنچه را كه بايستى دغدغه آن را داشته باشيد، حفظ ايمان است. درس تلخى كه شما از جنگ احد بايد گرفته باشيد اين است كه روح ايمان را به خاطر كسب غنيمت دنيوى به فراموشى سپرديد و حقيقت شكست همين است و بدانيد كه چنانچه در هر زمان، ايمان واقعى داشته باشيد برترى از شماست و پيروزى نهايى نيز به شما تعلق خواهد داشت.
فلسفه جهاد آيات ١٤٠ و ١٤١ چهار نتيجه را براى جهاد، و شكست و پيروزى درآن بيان مى‌دارد كه عبارت است از: