تعاليم قرآن (ج3) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٥
درس دهم بحثى پيرامون محكم و متشابه هُوَ الَّذى انْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ امُّ الْكِتابِ وَ اخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَامَّا الَّذينَ فى قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغاءَ تَأْويلِه وَ ما يَعْلَمُ تَأْويلَهُ الَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِىالْعِلْمِ يَقُولُونَ امَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَ ما يَذَّكَّرُ الَّا اوُلُواالْالْبابِ «١» اوست كه كتاب را بر تو فروفرستاد. بعضى از آيات آن محكم است كه آنها اصل كتاب است و بعضى ديگر، متشابه است. كسانى كه در دلهاى آنان ميل به باطل و انحراف است، به منظور فتنهجويى و تأويل قرآن، از متشابهات آن پيروى مىكنند، در حالى كه تأويل آن را جز خدا نمىداند و راسخان در علم مىگويند: به آن ايمان آورديم؛ تمام (آيات قرآن) از جانب پروردگار ماست و جز خردمندان، كسى متذكر نمىگردد.
تعريف محكم و متشابه از آيه فوق به خوبى به دست مىآيد كه آيات قرآن كريم به دو دسته كلى تقسيم مىشود:
الف- آيات محكم ب- آيات متشابه