تعاليم قرآن (ج3) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥١

اين آيه روشن مى‌سازد كه حتى پيامبرى چون حضرت ابراهيم عليه‌السّلام نيز در معرض آزمايشها قرار گرفته است.
امامت‌ از اين آيه همچنين مى‌آموزيم كه رهبرى انسانها كارى سخت عظيم و پراهميت است كه تنها افراد نادرى مى‌توان و صلاحيّت پذيرش آن را دارند. آزمايشهاى بزرگ، صحنه‌هاى ظهور شايستگى و مقدمه به دست آوردن اين صلاحيت هستند.
از پاسخ خداوند به ابراهيم عليه‌السّلام بر مى‌آيد كه امام بايد معصوم باشد چرا كه گناه هر اندازه كوچك باشد، ظلم است و گناهكاران شايستگى امامت را ندارند.